De zwaarste
“Jawadde”. Dit woord kwam meerdere malen in me op tijdens de ING Grand Jogging de Verviers. Lange stukken bergop (die eindeloos bleven duren) werden afgewisseld met korte steile stukken bergaf.
Telkens het einde van een heuvelklim in zicht kwam, werd een scherpe bocht genomen waar voorwaar nog een steilere heuvel op me stond te wachten. M’n brandende kuiten maakten me duidelijk dat ze dergelijke belasting niet gewoon waren (dat vertaalde zich dan ook in een gemiddelde snelheid van 5 km/u). Wanneer dan het hoogtepunt van de klim werd bereikt, volgde er een ware duik naar beneden waarbij de knieën heuse schokken dienen op te vangen.
Daarbij kwam dan nog de temperatuur. Het was die dag behoorlijk warm en in combinatie met de inspanning was het behoorlijk oppassen geblazen voor uitdroging en oververhitting. Gelukkig waren er veel bevoorradingsposten onderweg en zorgde het publiek met natte sponzen, tuinslangen en dergelijke voor de nodige verfrissing. Een petje en zonnebril mochten uiteraard ook niet ontbreken.
Conclusie: dit was psychologisch de langste 13.6 km die ik ooit gelopen heb.
De mooiste
Ondanks de brandende kuiten, schokkenopvangende knieën en de warmte, was dit één van de mooiste lopen die ik heb gedaan (mijn trainingslopen incluis). Na iedere klim werden we immers beloond met een prachtig uitzicht.
Daarnaast zorgde het talrijk opgekomen publiek voor heel wat sfeer. Langs heel het parcours stonden aanmoedigende mensen samengedrongen (even wist ik hoe het moest voelen om wielrenner te zijn bij het beklimmen van de Mont Ventoux). Dit zorgde voor het spreekwoordelijke hart onder de riem.
De aankomst was kortom prachtig. Een lang afdaling waarbij je de laatste 200 meter aflegt in het stadion van Verviers waar een heleboel mensen je aanmoedigen.
Over het resultaat ben ik zeer tevreden (vooral gezien de moeilijkheidsgraad): 57m43s voor 13.6 km (dus gemiddeld 14 km/u).